Category Archives: சைவம்

சிவலிங்கம் – சில விளக்கங்கள்

நன்றி: Astro Healer Daksna Murthy

சிவலிங்கத்தின் அர்த்தம்….!!! லிங்கம் என்றால் “SYMBOL”, (or) “குறியீடு
என்று பொருள்!

இறைவனைப் பரப்பிரம்மம் என்று
சொல்வதுண்டு! எதையும் கடந்து நிற்பவன் பரம்=கடவுள்!

* ஹீரோ போல, முருகனும் கண்ணனும்
அழகாகச் சிரித்தால் = உருவம்!
*
உருவமே இல்லாத, குறியீடே இல்லாத, ஏதோ
ஒரு சக்தி நிலை = அருவம்!
*
உருவமும் உண்டு, அருவமும் உண்டு! ()
உருவமும் இல்லை, அருவமும் இல்லை =
அப்பிடின்னா அதுக்குப் பேரு என்னா? =
அருவுருவம்!

சிவலிங்கம் என்பது அருவுருவம்!
உருவமாகப் பார்த்தால் இறைவனும்
மனுசனைப் போலத் தான்! கை கால் காது
மூக்குன்னு எல்லாம் கடவுளுக்கும்
இருக்கும் போல! காதுல பாட்டு கேப்பாரா?

மூக்குல மூச்சு விடுவாரான்னு
நெனச்சிக்குவோம்!
உருவம்னா வெறும் மனுச உருவம் மட்டும்
தானா? மரம், செடி, விலங்கு, பறவை எல்லாம்
கூட உருவம் தான்! அந்த உருவத்துல எல்லாம்
கடவுள் இருக்க மாட்டாரா?”-ன்னு சில பேரு
குறுக்குக் கேள்வி கேப்பாங்க!

வேதப் பிராமணத்தி – வெள்ளாள அரசி ?

குலதெய்வத்தைத் தேடிக்கொண்டுள்ளேன்.

வேதப் பிராமணத்தி யார்?

வெள்ளாள அரசி  யார்?

காராளன் எங்குள்ளார்?

இவ்வினாக்களுக்கு விடை தெரிந்த நண்பர்கள் அறிவுறுத்தவும்

திருவெம்பாவை – 20

நாள் இருபது – பாடல் இருபது

போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர்
போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள்
போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம்
போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள்
போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்.

திருவெம்பாவையின் இறுதிப் பாடலாக அமைந்த இருபதாம் பாடலில் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக என்பது பிரார்த்தனையாக அமைகிறது.

எல்லா உயிர்க்கும் ஆதியும் அந்தமும், தோன்றும் இடமும், போகங்கள் விளையும் களமும், முடிவான இடமுமாய் இருப்பவை இறைவன் திருவடிகள். பிரமனும் இந்திரனும் காண முடியாத பெருமை பெற்றவை. அந்தத் திருவடிகளே தம்மை ஆட்கொள்ளும் பொன்னடிகள். அதைப் போற்றி மார்கழி நீர் ஆடுவாய்.

இப்பாடல் இறைவனின் ஐந்தொழில்களையும் குறிக்கிறது; திருவெம்பாவையின் நிறைவுப் பாடலாக மங்கலப் போற்றியாக அமைகிறது. ஐந்தொழிலும் அறுவகைக் காவலும் எட்டுப் போற்றிகளும் தனக்குள்ளே கொண்டது இப்பாடல்.

இந்தப் பாடல் இறைவனுக்குத் தம்மை ஒப்புக் கொடுத்துவிட்டுச் சரணடைந்து விடுவதைப் பற்றிப் பேசுகிறது. தோன்றியது இறைவனிடமிருந்து. வாழ்வது அவனால். உடலெடுத்த வாழ்விலிருந்து நீக்கப்படுவதற்கு எதிர்நோக்கிக் கிடப்பது அவன் அருளையே. என்னதான் முயன்றாலும் இன்னார்தான் என்று தெரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு வடிவிலும் செயலிலும் அருமை கொண்டவன். அவனையல்லால் வேறு யாரிடம் சரணடைவது? எனவே இப்பாடல் அவன்தாள் சரணடைவதைப் போற்றி முடிகிறது.