Tag Archives: காரடை

2.காரடையான் நோன்பு

சத்தியவான் சாவித்திரி கதை தெரியுமா?
திரியுமத்சேனன் எனும் அரசன் பகைவரின் படையெடுப்பால் நாட்டையும் கண்களையும் இழந்தான். பின்னர் காட்டிற்குச் சென்று தன் மனைவி மனுடன் வாழ்ந்து வந்தான். அசுபதி மண்ணனின் மகள் சாவித்திரி கானகத்துக்கு வந்தபொழுது திரியுமத்சேனனின் மகன் சத்தியவானைக் கண்டாள். காதல் கொண்டாள். அவனுக்கு ஆயுள் குறைவு எனத் தெரிந்த பின்னும், “வாழ்ந்தால் அவனுடன்தான் வாழ்வேன். அது ஒரு நாளாயினும் சரி” எனக் கூறி அவனை மணந்தாள்.

கணவனின் உயிரைக் காக்கவேண்டி கடும் விரதமிருந்து அன்னை காமாட்சியைப் பூசித்து வந்தாள். மாசி மாதம் முடிந்து பங்குனி மாதம் பிறக்கும்பொழுது சத்தியவானின் ஆயுள் பிரியும். அந்நேரத்தே, காட்டில் கிட்டிய மண்ணைப் பிசைந்து அடையாகத் தட்டி அன்னை காமாட்சிக்குப் படைத்துப்பின் அதையே உண்டு தன் விரதத்தை முடித்துக்கொண்டாள். இருப்பினும் எமன் தன் கடமையைச் சரியாக முடித்து, சத்தியவானின் உயிரைக் கவர்ந்து சென்றான். எமனுடன் வாதாடி சத்தியவானின் உயிரை மீட்டாள் சாவித்திரி. அதுவும் அன்னை காமாட்சியின் அருளால்தான். மண்ணடையை உண்டதை அடிப்படையாகக்கொண்டு இன்றும் பெண்கள் ஆலயங்களில் “மண்சோறு” உண்ணும் நோன்பு நோற்கிறார்கள்.

காலம் செல்லச் செல்ல, முதல் போக(கார்) நெல்லைக் குத்தி, அதில் அடை செய்து அன்னைக்குப் படைத்து பெண்கள் வழிபடுகின்றனர்கள். இதால், கார்+அடை நோன்பு என்பது காரடையான் நோன்பு என மருவியது.
இந்நன்னாளில் பூரணகும்பம் அமைத்து, அதன் கழுத்தில் கழுத்திலணியும் மஞ்சள் கயிறுகளைச் சுற்றி வைத்து, அன்னை காமாட்சியை அழைத்து கும்பத்தில் இருத்தி(ஆவாகனம்) முறைப்படி பூசை செய்தால், அன்னை அவ்வில்லங்களுக்கு வருவாள் என நம்பிக்கை. பூசை முடிந்ததும் காரடையை உண்டு விரதத்தை முடித்துவிட்டு கும்பத்தில் உள்ள மஞ்சள் கயிற்றினை எடுத்து,”உருகாத வெண்ணையும் ஓரடையும் உனக்குத் தந்தேன்; நான் என் கணவனுடன் எந்நாளும் இணைபிரியாது வாழ அருள் புரிவாய்” என வேண்டிக் கழுத்தில் அணிந்துகொள்வர்.

இந்நன்னாளில், சிலர் “சம்பத் கெளவுரி” விரதமிருந்து, அன்னை பார்வதியை வணங்கி,”நல்ல குழந்தைகளைக் கொடுத்து அவர்களுக்கு குறையாக் கல்விச் செல்வத்தையும் தருவாய்” என வேண்டித் தாலிச் சரடை மாற்றிக்கொள்வார்கள்.