Tag Archives: நடு

கந்தர் கலிவெண்பா – 2

2.அந்தங் கடந்தநித் தியானந்த போதமாய்ப்
பந்தந் தணந்த பரஞ்சுடராய் – வந்த
குறியுங் குணமுமொரு கோலமுமற் றெங்குஞ்
செறியும் பரம சிவமாய் – அறிவுக்(கு)

நித்தியானந்தம் = நித்திய (நிலைத்த) ஆனந்தம்
பந்தம் = (வினைப்) பாசம்
தணந்த = இயல்பாக நீங்கிய
குறி = பெயர்
கோலம் = வடிவு, அழகு, உருவம்
அற்று = இல்லாது
அறிவுக்கு = உயிரின் அறிவுக்கு

முதல், நடு, முடிவு ஆகியவை இல்லாத, என்றும் நிலைத்த இன்ப அறிவுடையவனே! கட்டுப்பாடு இல்லாத மேலான ஒளி மயமானவனே! அன்பருக்கு அருள் புரிய வந்த, பெயரும், குணங்களும், உருவுமில்லாமல், எங்கும் பரம சிவமாய் (சீவனாய்) நிறைந்திருக்கும் மேலான மங்கலப் பொருளே!

ஞான வெட்டியான் 1500 – 29

ஞான வெட்டியான் 1500 – 29
##############################

தத்துவ உற்பத்தி
##################

29.நடுவணை தனிலேறி சிவசிவ
………நாடிய குண்டலி வட்டத்துள்ளே
அடிநடு முடியறிந்து சுடரதில்
………அனுதினம் வாசிகொண் டமிர்தமுண்டு
படியறிந் திசைநாதம் சிவசிவ
………பத்துமொரு மித்துவரு பழக்கமதால்
வடிவுள்ள செகசோதி கமலமலர்
………வந்துபணிந் தவனான் காணும்.

நடுவணை – நடுத்தண்டாம் முதுகு எலும்பு, பரவெளி, இடைவெளி.

படி – விதம்

சிவசிவ எனும் மந்திரத்தை நாடி ஓதி வட்டமாம் மண்டைக்குள்ளே, தினந்தோறும் குண்டலியின் அடி நடு முடி கண்டு, வாசி எனும் உயிர்(மூச்சு)க் காற்று கொண்டு அதில் நடுவே மேலேறி அமிழ்து உண்டு, நாதங்கள் பத்தும் ஒருமித்து வரும் பழக்கம் வரும் விதம் அறிந்ததால், அழகுள்ள பிரபஞ்ச சோதியாம் இறையடி (கமலமலர்ப் பாதம் – இரு விழிகள்) வந்து வணங்குபவன் நானாவேன்.