Tag Archives: நாதாந்தம்

கந்தர் கலிவெண்பா – 1

1.பூமேவு செங்கமலப் புத்தேளுந் தேறரிய
பாமேவு தெய்வப் பழமறையும் – தேமேவு
நாதமும் நாதாந்த முடிவு நவைதீர்ந்த
போதமுங் காணாத போதமாய் – ஆதிநடு

பூமேவு செங்கமலம் என்பதை, செங்கமலப் பூமேவும் எனக் கொள்க.
புத்தேள் = இறைவன், தெய்வம்.
தேறு = தெளிதல்
அரிய = இயலாத, முடியாத
பாமேவு = செய்யுள்(பாட்டு) நடையில் பொருந்திய
பழமறை = பண்டைத் தமிழ் வேதம்
தே = சிவம்
நாதமும் = நாத தத்துவமும்
நாதாந்தம் = சிவதத்துவம்
முடிவு = தத்துவ ஞான எல்லை
நவை = குற்றம்
போதம் = உயிரறிவு

செந்தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும், ஆராய்ந்து அறிய முடியாத தெய்வத்தன்மை உடைய பாடல்கள் பொருந்திய பழமையான தமிழ் வேதமும் , சிவம் நிலைபெற்ற நாத தத்துவமும், அந்தத் தத்துவத்தின் முடிவாய் உள்ள அறிவும், குற்றமற்ற (உயிர்களின்) அறிவும், காணமுடியாத பேரறிவாய் நிற்கும் (பெருமானே!)